Tag - Andriej Markow

Andrzej Markow

Z rosyjskiego alfabetu (36 liter) wyjęto na chybił trafił 6 liter i ustawiono je w takim porządku, w jakim były wyjęte. Dwaj świadkowie potwierdzają, że litery te ułożyły się w wyraz MOSKWA. Pytamy się, jakie jest prawdopodobieństwo, że zeznania świadków są prawdziwe, jeżeli ich skłonność do mówienia prawdy wyraża się ułamkiem 9/10… Obliczono, że prawdopodobieństwo takie jest mniejsze od 1/300… Przykład ten wskazuje, jak mała jest możliwość takiego zdarzenia, a przecież nie uwzględniono jeszcze wszystkich dowolności, przy 50 000 słów sześcioliterowych w języku rosyjskim istnieje jeszcze duża możliwość pomyłki świadków…

Jest to jedno z wielu zagadnień z dziedziny rachunku prawdopodobieństwa. Zadanie to prawidłowo rozwiązał A. A. Marków w swej pracy „Obliczanie prawdopodobieństwa”. Ten wybitny rosyjski matematyk zajmował się głównie rachunkiem prawdopodobieństwa. Jego prace z tej dziedziny walnie przyczyniły się do dalszego jej rozwoju. Dzięki jego pracom można dzisiaj rozwiązywać wiele zagadnień statystycznych z zakresu fizyki, chemii, matematyki itp.

Andrzej Marków urodził się w 1856 roku w guberni riazańskiej. Ojciec jego był urzędnikiem niskiego stopnia.

Matematyka zaczęła młodego Markowa interesować już w gimnazjum, po którego ukończeniu wstąpił na Uniwersytet Petersburski na wydział matematyczny. Ukończył studia w 1878 roku z tytułem kandydata nauk.

W tym samym roku uzyskał złoty medal za pracę z zakresu równań różniczkowych, po czym przyjął pracę na Uniwersytecie Petersburskim, robiąc błyskawiczną karierę naukową. W roku 1880 zostaje docentem, w sześć lat później profesorem, a w roku 1905 nadano mu tytuł zasłużonego profesora. Równocześnie pracował w Akademii Nauk i w 1896 roku otrzymał tytuł członka Akademii.

Wszystkie prace Markowa są związane ze szkołą Czebyszewa. Zajmował się kolejno teorią liczb, analizą matematyczną i rachunkiem prawdopodobieństwa. Wiele dowodów Markowa znanych jest obecnie na całym świecie jako dowody podstawowe, szczególnie zaś znane są zależności nazwane jego nazwiskiem. Najważniejsze z nich — wielomiany Markowa i łańcuchy Markowa. Zależności te oddają nieocenione usługi w obliczaniu wyników doświadczalnych z innych dziedzin nauki, stały się też podstawą do wielu nowych prac teoretycznych z zakresu analizy matematycznej i rachunku prawdopodobieństwa.

Marków znany jest nie tylko jako wielki matematyk, ale i jako człowiek solidaryzujący się w śmiały sposób z ideami postępu. I tak na przykład gdy Lew Tołstoj za swoją działalność został oficjalnie wyłączony z kościoła rosyjskiego, Marków w liście do władz kościelnych odmawia swej przynależności do cerkwi. Gdy Gorkiemu nie przyznano tytułu członka Akademii Nauk, Marków zrzeka się wszystkich tytułów i odznaczeń nadanych mu przez Akademię.

Marków całe swoje życie poświęcił nauce. Ostatnią pracę ogłosił na parę miesięcy przed śmiercią, zmarł 20 lipca 1922 roku.

Źródło: Krysicki W., Poczet wielkich matematyków, Wyd. Nasza Księgarnia